ลงช้าไปหน่อย 28 พ.ค. 51

 

แต่งงานกันไหม?

 

เมื่อวานนี้ผมมีโอกาสดีได้ไปมีตเอสเจมา กับเค้าด้วย…โชคดีชะมัด ทั้งๆที่เคยคิดมาตลอดว่า

ผมมันตัวซวย แต่เพราะเหตุการณ์ครั้งนี้มันทำให้ผมต้องเปลี่ยนแนวความคิดใหม่ ไม่มีใครซวยไปตลอดหรอกเนอะ….ยิ้มรับความซวยแล้วจะดีเอง

 

ขอย้อนไปตั้งแต่วันที่ 12+ เค้าจัดชิงบัตรมีตที่ฟิวเจอร์ ผมเลิกงานพิเศษที่ทำอยู่ ราวๆ บ่ายสองก็รีบบึ่งไปฟิวเจอร์ทันที ไปเจอนาว ตั๊กกี้ ปัท และเพื่อนๆ ชาวเสื่อม(พอลล่า ชิน ออย ต่าย บี พี่ยุ้ย โอ๊บ อาร์ม)

 

ผม นาว ตั๊กกี้ ปัท ไปซื้อของมาได้บัตรกันคนละใบสองใบตามยะถากรรมแหละ ส่วนผม เอาวะ สองใบละกัน ได้ก็ได้ ไม่ได้ก็ช่างแม่ ง อย่างน้อยก็ถือซะว่าซื้อ 12+ ไปฝากน้องที่บ้าน(ช่วงนั้นกะลังกินแกลบเลย ปิดเทอม มี๊งดค่าขนม - - )

 สรุปว่าวันนั้นลุ้นแทบตาย จะอ้วกตั้งหลายรอบ - - (แบบว่าพอผมรู้สึกตื่นเต้นมากๆ แล้วผมออกอาการอยากอาเจียนตลอดเวลาอ่ะคับ - - ) แต่ในที่สุดก็ไม่ได้  รู้สึกเซ็งมากๆ แต่ก็นะ คนที่ไม่ได้ก็คงรู้สึกเหมือนๆ กัน ผมยังเสียไปแค่สองร้อย แต่คนอื่นเสียมากกว่าผมอีก คิดในใจ….ไม่เป็นไรๆ….ยังไงผมมันก็ตัวซวย 

สงสารก็แต่น้องกรีนที่ดูเสียใจมากๆ อุตส่านั่งรถมาตั้งไกล

- - สงสารตัวเองและเพื่อนๆ ที่มาด้วยกันแล้วผิดหวังเหมือนๆ กัน

ผมเข้าใจนะว่าผิดหวัง เสียใจมันเป็นยังไง

 

ก่อนแยกกันกลับ ผมก็ตัดสินใจฝากตังกับบัตรประชาชนไปกับตั๊กกี้เพื่อที่ให้มันซื้อจับให้ผม 1 ใบ

แล้วบอกว่า “ช่วยเขียนทีว่ากุชอบ ฮันฮยอก คยูมิน วอนซิน” แบบว่าอยากประชดชีวิตเล็กๆ น้อยๆ ไม่ได้คาดหวังอะไรมากมาย เพราะวันนั้นก็ไปจับด้วยตัวเองไม่ได้ ต้องทำงานพิเศษนิ

 

ราวๆ สองทุ่มเห็นจะได้ ในใจปลงแล้วว่าคงอด เพราะโทรศัพท์ไม่มีวี่แววว่าจะสั่นซักนิด

“ครืดๆ………….” โทรศัพท์สั่น

“…เมิงได้มีต…” เพื่อนที่น่ารักของผมโทรมา

เท่านั้นแหละอยากจะกรี๊ดให้ที่ทำงานพัง เพื่อนๆที่ทำงานด้วยกันถามว่า

“เป็นอะไรหรือเปล่า?”

“ป่าวๆ ไม่ได้เป็นอะไร พอดีได้ของขวัญวันเกิดหน่ะ ^^ ”ความรู้สึกตอนนั้นตกใจ ดีใจ งง ปนกันไป หลังจากวางสาย ก็ยังคงคิดอยู่ว่า มันอำกุป่าววะ เชื่อไหม เราคิดว่าโดนอำจริงๆ นะจนวันที่พี่ทีมงาน 12+ โทรมาคอนเฟิร์มนี่แหละถึงจะทำใจเชื่อได้เต็มร้อย- - (พอแระๆ ไร้สาระเข้าเรื่องมีตเลยดีว่า) 

เอาหล่ะ วันที่ 27 ผมตื่นแต่เช้า~~~ ราวๆ เที่ยงครึ่ง - -“

ทั้งๆ ที่ตั้งใจจะตื่นให้เช้ากว่านั้นแท้ๆ เพราะเหตุนี้เอง การเดินทางมาสยามพารากอนต้องเร่งฝีเท้า

ซักบ่ายสองครึ่งผมก็มาถึงพารากอนโดยสวัสดิภาพ

เจอเพื่อนเสื่อมเป็นฝูงเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

วิ๊ววววววววววววววววว~~~~~~~~~~~~

 กุคิดถึงพวกเมิง อิอิ คราวนี้ได้เจอนัสซี่ด้วยล๊าลา คิดว่าชาตินี้จะไม่ได้เจอซี่จอมเบี้ยวซะแระ 555

 เสื่อมผู้โชคเลือดในวันนี้มีสามหน่อ มีท่านชิน ท่านต๊ะ และผมเอง ฮี่ๆๆๆ 

ตอนแรกทาง 12+ บอกว่าคนที่ได้มีตอ่ะจะอดดูแถลงข่าวทำเอาจิตใจห่อเหี่ยวไปเลย  ทุกคนทีได้มีตคงคิดแบบผมเกือบหมด เพราะไม่ว่ายังไงก็ยากเห็นหน้าพวกหนุ่มๆ เยอะๆ นานๆ ชิมิคับ

พวกพี่เค้าบอกให้ไปรอที่ด้านบนตอนห้าโมง แบบว่าโหยย~~ ห้าโมงเหรอ ให้ไปนั่งเฉยๆ เนี่ยนะ

แต่แล้วสุดท้ายพวกพี่ๆ 12+ ก็บอกให้กลับมารวมกันที่จุดเดิมอีกทีตอนหกโมงครึ่ง ห้ามเลท

เราเลยรีบตะกายลงมาจากหอคอยชั้นบนอย่างเร่งด่วนเพราะรู้ว่าเอสเมาถึงสยามแล้ว(โทรถามเพื่อนเอา)

ลงมาข้างล่างได้ซักพักใหญ่ เอสเจก็ปรากฏกายจากทางสยามเซ็นเตอร์

โอ้วว แม่ เจ้า~~ เพ่งเจ๊แต่ไกลเลย มองเห็นทุกคน ถึงแม้ไกลยังรู้ได้ว่าน่ารัก~~โฮกกกกกกกกกกก

 

คิดในใจว่าตูจะอดใจไม่จับกดไหวไหมเนี่ย 55(หื่นแระ)

 

ไก่ฮยอกยังน่ารักเหมือนเดิมเลย ล๊าลา~~ ว่าแล้วก็เหลือบดูนาฬิกา อีกสิบห้านาทีหกโมงครึ่ง พวกมีตก็ทยอยขึ้นไปเตรียมตัวอย่างเสียดายงานแถลงข่าว

รวมทั้งผมด้วย

 

พอเข้าไปในห้องแล้ว กฎมากมายก็ถูกประกาศออกมา ทำเอาทุกคนที่ได้มีตเกิดอาการเครียด

เริ่มตั้งแต่ต้องทิ้งทุกอย่างวางเอาไว้นอกห้อง…..ถ้าแก้ผ้าชั้นได้คงทำ 555 แถมตูเต็มใจซะด้วย 555

ทั้งห้ามให้ของขวัญ ห้ามจับมือ ห้ามนู่น ห้ามนี่ จะห้ามอะไรนักหนาคับ ว่าแต่ห้ามจับมือด้วยเนี่ย ทำเอาผมเครียดมากทีเดียว….อ้อ หน้ามกระโดดห้ามวิ่งด้วย….ไม่รู้แม่งห็นพวกผมเป็นตัวอะไรกัน(อันนี้ไม่ชอบเลย) 

มีตแอนด์กรี๊ด……..คงได้แค่พบและกรี๊ดเท่านั้นเอง - -

 

ยังดีนะที่ให้ลายเซ็นทุกๆคน ได้เห็นทุกๆ คนใกล้ๆ……คิดในทางที่ดีปลอบตัวเอง

ทั้งที่อยากลูบไล้เอสเจใจจะขาด 5555

 

ทันทีที่เหล่าบรรดาสามีทั้งหกเดินเข้ามา…โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

เลือดจะพุ่ง!!!!!!!!!!! น่ารักอะไรเยี่ยงนี้คับพี่น้อง

 

แต่ละคนยิ้มแย้ม หน้าตาสดใสเป็นประกายวิ๊บๆ กันหมด

 

ผมนั่งอยู่ในโซนตรงกลางเลยทำให้ง่ายต้อการกวาดเรดาร์ไปทั่ว…..และคนแรกที่เห็นบ่อยๆ เลยคือทึกนั่นเอง - -

 

เจ๊ของผมก็…...........น่ารักมาแต่ไกลด้วยผมจุก แต่อยากจะบอกกก หน้าหวานแต่แมนสาดดดดดดดดดดดดด

 

ซองมินเปิดเถิก..โฮ้วววว~~ น่ารักอีกแล้ว~~

 

คนในห้องนั้นเลือดสูบฉีด กรี๊ด และตะโกนชื่อของพวกเค้าไม่หยุด โฮกกก~~(รวมทั้งผมด้วย)

 

สายตาผมเหลือบไปทางชินดง…เอาวะ วันนี้ผมตัดสินใจว่าจะลองทำตามความฝันของตัวเองดูซักที

 

แล้วก็ไปโลมเลียไก่ และเยซองทางสายตาต่อตามลำดับ

 

พอเริ่มมีตเวลาที่ว่างจากการเซนต์ พวกเค้าก็จะมีเล่นกับแฟนๆ แรกๆก็โบกไม้โบกมือ ทำท่าซารังเฮ ไปเรื่อย

 

พวกผมก็…..ละลายสิครับ 55 ละลายกองอยู่ที่เก้าอี้นั่นแหละ

 

ซักพัก….”คิบอม”

 

เสียงปริศนาก็ดังขึ้น เรากับคนข้างๆ ที่นั่งอยู่บริเวณเดียวกันก็มองหน้ากันเลิดลั่ก

 

“คีบอมเหรอ….คัยพูดอ่ะ”

 

ซักพักก้มีเสียงขึ้นมาอีก “ฮีบอม หงาวๆ”

 

เท่านั้นแหละรู้เลยว่าใคร สายตาผมหันไปทางเจ๊พร้อมกับเสียงกรี๊ดดด 555

 

ไม่ไหวแล้ววว น่ารักกก~~(เคลิ้ม~~)

 

บรรยากาศในงานมีการเปิดเพลงแมรี่ ยู คลอไปด้วย

 

เมื่อเริ่มเหนื่อยจากการกรี๊สเหล่าบรรดาสามี เหล่าเอลฟ์ในห้องก็เปลี่ยนมาเป็นร้องเพลงแมรี่ ยู

 

เท่านั้นไม่พอ เหล่าสามีคนที่ว่างๆ อยู่ก็ช่วยร้อง โฮยยยยย ผมอยากจะบ้า

 

เหมือนได้ขึ้นสวรรค์เลย จริงๆ นะ  มันเป็อะไรที่ผมรู้สึกแฮปปี้มาจริงๆ

 

เอาหล่ะ ทีนี้ก็ถึงเวลาของแถวผมที่จะขึ้นไปสูดกลิ่นกายผู้ชายใกล้ๆ บ้างแล้ว

 

ล๊าลา~~

 

คนแรกที่ทุกคนจะได้ลายเซ็นคือพ่อไก่น้อยใช่มะ

 

ก่อนขึ้นเวทีไปผมก็ใช้เวลาอันมีค่าประมาณเกือบห้านาทีนั้นจ้องไก่จนแทบจะทะลุไปเลยทีเดียว

  

ผิวขาววว~~ น่ารักของไก่ ทำเอาฮอร์โมนในกายมันพลุ่งพล่าน ต้องหันไปกอดระบายกับน้องที่ต่อแถวจากผม 55 ( เพิ่งรู้จักในงานนั่นแหละ - - ) และแอบกรี๊ดกร๊าดกันสองคนก่อนจะหันไปบันทึกความทรงจำของหน้าฮยอกทางสายตาต่อ

 

เมื่อก้าวขึ้นไปบนเวที(พูดเหมือนได้ประกวดนางงาม - -)

 

ประจันหน้าตรงๆ กับฮยอก ผมก็ทำอะไรไม่ถูกล้า แค่จะวางโปสเตอร์ลงไปมือยังสั่นเลย 55

 

ฮยอกแจกลับเป็นฝ่ายสวัสดีผมก่อนแล้วยกมือไหว้ด้วย……

 

“สวัสดีครับ”

 

ผมได้แต่กรี๊ดดดในใจ กลัวไก่ตกใจ – -

 

“สวัสดีค่ะ” ผมตอบกลับไปพร้อมรอยยิ้มแสยะ (ที่คิดว่าหวานมั๊ง)

 ไก่กลับส่งยิ้มที่หวานกว่ากลับมาให้พร้อมก้มลงเซนต์ยิ๊กๆๆๆๆๆ (กรี๊ดดดดเหงือกไก่!!!!!!!!!!!!!!!!) 

ก่อนที่ผมจะเข้าสู่ด่านที่สอง จู่ๆ ฮยอกก็ยื่นมามา

 

“ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”<< อยากตะโกนแบบนี้ออกมามากเลยตอนนั้น

 

ไม่ต้องใช้จิตสำนึกใดๆ ทั้งสิ้น ผมรีบคว้าโอกาสทองอันงดงามนั้นทันที

 

ผมลูบไล้มือขาวๆ นิ่มๆ แต่แกร่งอย่างบอกไม่ถูกนั้นทันที (เพี้ยนไปแล้ววว 55)

 

เป็นการจับมือที่ไม่รุนแรงแต่อบอุ่นมาก จับไป ลูบไป จ้องหน้าไก่ไป ก่อนที่จะต้องละออกจากมือฮยอกอย่างเสียดายเพื่อเข้าสู่ด่านสอง

 

- คิมฮีชอล -

 

ผมเริ่มมีสติขึ้นมานิดนึง ทบทวนคำพูดที่เตรียมมาทั้งหมด

 

เอาอีกแล้วววว~~

 

เอสเจนี่มือไม้อ่อนจริงๆ เจอหน้าก็ไหว้ใหญ่เลย เจ๊มองหน้าผม ยิ้มให้ยกมือไหว้และสวัสดีตามสเตปเลย ก่อนจะก้มลงเซ็นต์

 

“ฮีชอลชี” ผมเรียกแต่หัวใจผมนี่สิ เต้นตึกๆ รัวอย่างกับกลอง…หน้าเจ๊ใกล้ๆ ทั้งหล่อทั้งแมน ไม่เหลือมาดเจ๊ในจินตนาการเลย

 

ฮีชอลเงยหน้าขึ้นมาเอียงคอนิดๆด้วย…โฮกกกกกกกกกกกก น่ารักกกกกกกกกก~~~

 

สติสตงเริ่มไม่อยู่กับตัวอีกแล้ว

 

“ELF THAI LOVE YOU” –[]- ตูพูดอะไรออกไปเนี่ย

 

“My friend love you so much” –[]- เอาอีกแล้วภาษาอังกฤษห่วยๆ ถูกส่งออกไป สมองผมนึกถึงเพื่อนที่ชื่อตั๊กกี้ตลอด เพื่อนผมคนนี้เค้ารักฮีชอลมาก และเค้าเองที่ทำให้ผมได้มีโอกาสมามีตในครั้งนี้

 

“ขอบคุณครับ” ฮีชอลยิ้มแล้วยื่นมือมาให้จับอีก

 

“อาริงาโตะ เอ้ย!! คัมซาฮัมนีดา” –[]- เอาอีกตู เป๋ออีก มั่วกระทั่งภาษา ยังดีที่นึกได้ว่าพูดผิด

 

วิ้วววว~~~……ว่าแต่ อายกับภาษาอังกฤษตัวเองชะมัด

 

ด่านที่สามลีทึก

 

ทึกกี้นี่น่ารักไม่เคยเปลี่ยนเลย รอยยิ้มละลายใจถูกส่งมาให้เหมือนเดิมราวกับไม่รู้จักเหนื่อย

 

พร้อมกับมือที่ไหว้ - -

 

“สวัสดีครับ”

 

ก่อนจะลากโปสเตอร์ของผมไปเซนต์

 คิดในใจว่า จะพูดคำนั้นกับลีทึกดีไหมนะ? ถ้าพูดออกไปต้องได้แน่ๆ เลยเพราะลีทึกใจดี อิอิ 

อา….ไม่ดีกว่า เก็บเอาไว้ให้นายดีกว่า...ความฝันของชั้น

 

ก่อนจากกันทึกชูสองนิ้วให้ แล้วยื่นมาจับมือผม

 

“ขอบคุณค่ะ”

 

ด่านที่สี่เยซอง

 

เพียงแค่ขยับเท้ามาถึง

 

“%##$#%&??#^*^$%$#@@$^???”

 

“ห๊ะ??”พูดอะไรของมันฟระ - - เราคิดในใจนะ

 

“!##$^#@!#!%%&^*$$&^?$?<”

 

“ห๊ะ??” ง่าตูฟังไม่รู้เรื่อง =[]=  << หน้าตาผมเริ่มเป็นแบบนี้

 

“$%<<@&$@^@@^>%#>^?#” ยังไม่หยุด

 

“ I can’t understand!!” ง่า ฟังไม่รู้เรื่องจะแกล้งกันทำไมเนี่ยเยจ๋า T-T

 

“+^@#&##!$%%&*$*>%,5/^<>@?” ยังคงพูดต่อไป แอบมีอมยิ้มด้วย ท่าจะขำมากที่เราฟังไม่รู้เรื่อง

 

เฮียก้มหน้าก้มตาเซ็นต็ก่อนจะยื่นมือมาอีกพร้อมกับ

 

“+^@#&*&*##!$%%&*$*>%,5/^<>@?”……ยังไม่เลิกเล่น

 

 

=[]=

หน้าของผมเอง???

 

ถึงจะงงๆ แต่ยังไม่ลืมจับมือ

 

อา…ทีนี้ผมตอบได้ทันทีเลยว่าใครในเอสเจกวนสุด - -

 

ด่านรองสุดท้านซองมิน

 

ผมเลื่อนไปอยู่ตรงหน้าซองมินแล้วสายตาจับจ้องอยู่ที่เหม่งน้อยๆของซองมิน

 

น่ารักจัง~~~

 

มารอบนี้เปิดเหม่งด้วยเป็นบุญตาจริงๆ ได้เห็นเหม่งใกล้ๆ 55

 

เท่าที่ดูซองมินออกจะเหว๋อๆ หน่อย…สงสัยคิดถึงคยู(อันนี้จิ้นไปเอง)

 

รอยยิ้มน่ารักละลายน้ำแข็งขั้วโลกถูกส่งมาแล้ว~~

 

อ๊ากกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!! เห็นแล้วอยากจะเป็นบ้าให้รู้แล้วรู้รอด

 

รับโปสเตอร์ไปเซนต์ยิ๊กๆๆๆ

 

ในขณะที่ผมช็อคกับความน่ารักเป็นประกาย

 

“ขอบคุณครับ”

 

ซองมินยกมือไหว้แล้วจบลงด้วยการจับมือ

 

หึหึ

 

สุดท้ายชินดง

 

อา…ถึงแล้วสินะ

 

ในใจผมถูกแบ่งเป็นสองฝ่าย

 

บอก ไม่บอก บอก ไม่บอก บอก……..

 

ชินดงยกมือไหว้แล้วก็รับโปสเตอร์ไปเซนต์ตามระเบียบ

 

ระหว่างที่ชินดงกำลังเซ็นต์

 

“ชินดงชี”

 

“หืม?” ชินดงช้อนตาขึ้นมามองก่อนจะเงยหน้าขึ้น

 

ผมรวบรวมความกล้าที่มีทั้งหมดและตั้งสติไม่ห้พูดผิด

 

“อานืน ซยอโด เดมนีก๊า”

 “+%##??” ง่าพูดอะไรอีกแล้วฟะ  ฟังไม่รู้เรื่อง แต่อีจากท่าทางแล้วน่าจะแปลว่าไม่ได้ ก่อนก้มลงไปเซ็นต่อ 

ผมทำหน้าจ๋อยไป ทั้งๆ ที่คิดเอาไว้แล้วว่าไม่ได้หรอก แต่แค่อยากที่จะให้ฝันเป็นจริงซักครั้ง ถูกแล้ว ความฝันของผมคือการได้กอดชินดง แล้วสิ่งที่ผมพูดไปเมื่อกี๊คือ “ขอกอดหน่อยได้ไหมนั่นเอง” ถึงแม้จะสั้นแค่นี้แต่ตูก็ฝึกทั้งคืนนะเฟ้ย - -

 

พอดีกับที่เค้าเซ็นต์เสร็จพอดี

 

“^&#%^@&&$#@$” เดาเอาว่าพูดประมาณว่าขอโทษหรือชี้แจงอะไรประมาณนี้มั๊ง (เดาล้วน - -)

 

“ไม่เป็น…เอ้ย  ไดโจบุ เอ้ย…. - -” ไม่เป็นไรภาษาเกาหลีว่าไงฟะ พูดได้แค่นั้นพร้อมกับโบกมือประมาณว่าไม่เป็นไร เข้าใจ ประมาณนี้

 

ชินดงยิ้มให้แล้วยื่นมือมาให้จับ จับแน่นด้วย ชินดงจับแน่นมากแน่นกว่าทุกคนเลย ผมน้ำตาจะไหล ดีใจจัง

 “ขอบคุณค่ะ” ก่อนที่ผมจะก้าวลงมา ดันได้ยินประโยคสุดช็อคลอยมาจากปากชินดง “แต่งงานกันไหม???” (ภาษาไทยคับ) 

อะไรนะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

………………………………………………

…………………………………..

………………………..

…………….

………

…

.

 

ผมช็อคไปเลยก่อนเดินลงจากเวทีอย่างไร้สติ ไม่ได้ตอบ ไม่ได้อะไรทั้งนั้น

 (ถ้าตอบคงไม่รู้จะตอบว่าอะไรด้วยแหละ) 

ฝันไปหรือ? เมื่อกี๊หูฝาด? เกิดอะไรขึ้นวะ?? งงพะย่ะค่ะ???

 

(ถ้าตอบคงไม่รู้จะตอบว่าอะไรด้วยแหละ)ล

 

เหอๆ บัดนี้ยัง งง มึนๆ ไม่หาย เพื่อนๆ บอกว่า ไมเมิงไม่ถอดแหวนมั่นไปซะเลยฟะ

 

ง่า สติที่จะประครองตัวเองออกมาจากตรงนั้นยังไม่มีเลย

 

ชินดงจ๋า …… ทิ้งระเบิดลูกใหญ่เอาไว้แล้วเธอก็บินจากไป

 

T-T มีความสุขทั้งน้ำตา

 

นายเป็นนคนที่สองที่ขอชั้นแต่งงาน

 

โฮกกกกกกกกกกกกกก

 

แต่การขอแต่งงานแบบเล่นๆ ของนายทำให้แฟนคลับคนหนึ่งมีความสุขม๊ากมาก

 

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!

  

พอลงมาก็ทำเอาเราจากที่จ้องเจ๊เยอะๆ มากๆ กลับกลายเป็นจ้องพี่หมูชินแทน

แต่แล้ว……………….

พอแจกเสร็จ พี่หมูชินดงก็ขอคนทั้งห้องแต่งงาน

-[]-

เอานู๋ไปไว้ไหนเนี่ย 

ที่ออกจะรั่วสุดๆ คงไม่พ้นซิน ตอนจะเลิกงานพี่แกดนเอา บ๊อกเซอร์ที่ FC ให้มาใส่หัว

อ่านไม่ผิดหรอก เอามาสวมหัวเลย

ตอนแรกก็คิดว่า ผ้าอะไรของมันนะ พอพี่แกคลี่ออกมาเท่านั้นแหละ

ง่ะ –[]-

กกน นี่หว่า

แว๊กกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!! ช่างกล้า

รั่วบ้าน่ารักจริงๆ   

Ps.งานนี้อายุสั้นไปหลายปีเลยพี่น้อง พี่แกเล่นไหว้ผมทุกคนเลย มารยาทง๊ามงาม 

อีกอย่างทึกมีแอบหวงหมีคังด้วย เซนต์ลายเซนต์ซะทับหน้าคังอินมองไม่เห็นหน้าหมีเลย 555

 

edit @ 31 May 2008 22:18:42 by #:hina_CoolZa:#