Mystique ตอนที่สอง
“ คยูฮยอนจะไปแล้วเหรอ? ” ร่างบางที่ยืนอิดออดไม่ยอมเข้าบ้านซักทีเอ่ยขึ้น
“ ผมต้องไปทำงานนะครับคนดี…” ร่างสูงประคองใบหน้าหวานเข้ามาใกล้ ๆ ริมฝีปากสัมผัสซึ่งกันและกัน ลิ้นร้ายเกี่ยวกระหวัดอย่างชำนาญดูดดื่มความหวานจากอีกฝ่าย “ เอาเป็นว่า…คืนนี้ชั้นจะซื้อนายเอง…นะ?” ซองมินที่ใบหน้าแดงระเรื่อจากฤทธิ์ของจูบเมื่อครู่เอ่ยกับร่างสูงด้วยเสียงที่แผ่วเบา อย่างเขินอาย “ แต่… ” คยูฮยอนมองลึกเข้าไปในดวงตาของซองมิน กำลังที่จะเอ่ยปฏิเสธออกมา เค้าไม่อยาก ไม่อยากที่จะทำให้ร่างกายและจิตใจที่บริสุทธิ์ ต้องแปดเปื้อนไปมากกว่านี้ “ ไม่มีแต่…คยูฮยอน..” ซองมินที่ยื่นคำขาด สายตาวิงวินราวกับไม่อยากจะสูญเสียคนตรงหน้าไป มือสวยฉุดร่างสูงเข้ามาในบ้านทันที
เพียงแค่ประตูห้องนอนถูกปิดลง คยูฮยอนก็เริ่มต้นความสุขด้วยการมอบจูบที่แสนหวานชวนหลงไหลให้ ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นจูบอันร้อนแรงตามแรงอารมณ์ที่สูงขึ้น
เสื้อสีชมพูถูกถอดออก เผยให้เห็นผิวขาวเนียนไร้ซึ่งรอยตำหนิ ส่งผลให้ร่างบางหน้าแดงยิ่งขึ้นไปอีกด้วยความเขินอายซึ่งเพิ่มขึ้นมาเป็นเท่าตัว ใบหน้าคมซุกไซ้ไปตามซอกคอหวังที่จะสูดกลิ่นหอมจากร่างบางให้เต็มที่
“ อ๊ะ !! ” ขาของซองมินไร้เรียวแรงที่จะยืนอยู่ได้ด้วยตัวเองทรุดลงแทบจะไปกองที่พื้น ยังดีที่มีมือแกร่งของร่างสูงคอยประคองเอาไว้
“ ซองมิน นายแน่ใจนะที่จะทำอย่างนี้….กับชั้น ”
“ อืม ” เสียงตอบรับอันแผ่วเบาจากร่าง คยูฮยอนอุ้มร่างบางไปวางที่เตียง ก่อนจะถอดเสื้อของตาเองออกบ้าง อกสวยถูกขบเม้มอย่างเมามันลิ้นร้ายสำผัสไปทุกตารางนิ้วของเรือนร่างขาวอวบนั่น ร่องรอยสีชมพูจางๆ ถูกระบายไว้ทั่วอกขาวร่างบางหอบหายใจสะท้านด้วยความเสียวว่าน ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน……แล้วใบหน้าของร่างสูงจะค่อย ๆ เลื่อนต่ำลง….ซิบกางเกงยีนส์ถูกปลดออกอย่างง่ายดายด้วยริมฝีปากที่รูดมันลงมา ร่างบางถูกยกสะโพกเพื่อที่จะให้กางเกงหลุดออกไปได้ง่ายยิ่งขึ้น ไม่นานนัก ซองมินก็อยู่ในสภาพที่ร่างกายเปลือยปล่าว
“ อย่าปิดซองมิน นายน่ารักมาก ” ร่างสูงพูดเมื่อเห็นร่างบางพยายามใช้มือปิดบังความงดงามของร่างกายเอาไว้ แต่เมื่อได้ยินดังนั้นซองมินก็ค่อย ๆ เอามือออก ร่างบางหลับตาพริ้มไม่กล้าสบตาร่างสูงที่จ้องมาอย่างไม่วาง “ มองผมนะซองมิน ” น้ำเสียงอ่อนโยนถูกส่งออกมา ร่างบางลังเลอยู่ครู่สั้น ๆ ก่อนจะตัดสินใจสบตาร่างสูง ‘น่ารักจัง’ คยูฮยอนจะตรงเข้าประกบจูบอีกครั้ง ทั้งสองแลกจูบอันเร้าร้อน ซึ่งซองมินตอบรับลิ้นหนาที่ล่วงล้ำเข้ามาเก็บเกี่ยวความหอมหวานได้อย่างดี ทั้งคู่ยังคงไม่ยอมละริมฝีปากออกจากกันง่ายๆ คยูฮยอนก็ใช้มือสัมผัสส่วนกลางลำตัวของร่างบางอย่างแผ่วเบา ทำให้ร่างบางกระตุ้กเล็กน้อยก่อนที่มือแกร่งจะเค้นคลึงส่วนนั้นให้เกิดอารมณ์ตาม…
“ คยูฮยอน…อ๊ะ ! ” ซองมินร้องครางขึ้นอีกครั้งเมื่อร่างสูงใช้ริมฝีปากเข้าครอบครองส่วนที่อ่อนไหวนั้น ก่อนจะรูดขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ ลิ้นอุ่นกวาดเลียส่วนที่ร้อนผ่าวขึ้นมาเรื่อยๆ เมื่อใกล้ถึงจุดสูงสุดริมฝีปากก็ขบเม้มส่วนปลายเอาไว้…..จนร่างข้ายใต้บิดเกร็งด้วยความเสียวซ่าน แล้วร้องขอเค้าจึงเพิ่มความเร็วขึ้น ในที่สุดร่างบางก็ปลดปล่อยความสุขออกมา คยูฮยอนกลืนกินของเหลวสีขาวขุ่นที่ซองมินมอบให้ด้วยความไม่รังเกียด
ซองมินที่ได้ปลดปล่อยออกมารู้สึกอายยิ่งนัก พยายามที่จะใช้มือปิดหน้าตัวเองเอาไว้ไม่ให้คยูฮยอนเห็น“ ซองมิน…ไม่ต้องอายหรอกนะครับคนดี..” แต่ซองมินก็ยังไม่ยอมเปิดหน้าออกมา
“ ไม่เอาน่า มาม๊ะ…เอามือออกให้ผมชื่นใจเร็วคนดี ”
เพียงแค่มือพ้นออกจากใบหน้าเท่านั้นคยูฮยอนก็เริ่มต้นจู่โจมอีกครั้ง คราวนี้ริมฝีปากทั้งสองถูกประกบกันเป็นเวลาเนิ่นนาน เพื่อซึมซับไออุ่นของกันและกัน
เบื้องล่าง นิ้วมือแกร่งพยายามที่จะแทรงเข้าไปในตัวของร่างบาง ช่องทางที่ตอดรัด แต่คับแคบนั้นยั่วใจหมาป่าอย่างเค้ายิ่งนัก
“ เจ็บ!” สีหน้าของซองมินไม่สู้ดีนักเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมเข้าสู่ร่างกาย
“ เดี๋ยวก็รู้สึกดีเองนะครับซองมิน ” เสียงกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูทำให้ร่างข้างใต้สั่นสะท้าน……มือแกร่งเคลื่อนที่เข้าออกเป็นจังหวะจากช้า…ค่อย ๆ เร่งเป็นเร็วขึ้น แล้วก็ค่อย ๆ เพิ่มจำนวนนิ้วขึ้น…..จาก 1 เป็น 2 เป็น 3
“ อ๊ะ ๆ …อืม…” ร่างบางครางออกมาอย่างพึงใจแรงปรารถนาพุ่งเกือบสูงสุด แต่ไม่ทันที่จะได้ปลดปล่อย คยูฮยอนก็ถอนมือออกมา “ ซองมิน ผม…ขอนะ ” เสียงของคยูฮยอนในตอนนี้….ไม่ว่าจะขออะไร…..ให้ได้ทุกอย่าง…..
“ อึก..เจ็บ!! ” เพียงแค่ถูกรุกล้ำไปนิดเดียว ร่างข้างใต้กลับร้องออกมาซะลั่น
“ อดทนหน่อยนะคนดีของผม ” ร่างสูงก้มลงจูบเพื่อให้ร่างบางผ่อนคลายก่อนที่จะใส่เข้าไปรวดเดียว เลือดไหลซึมออกมาตามหว่างขา ร่างสูงค่อย ๆ ขยับกายช้า ๆ เพราะรู้ดีว่าคนตรงหน้าเจ็บมากแค่ไหน!
“ ไม่เป็นไรนะครับซองมิน ” เพราะน้ำตาที่ซึมออกมาจากดวงตาคู่สวยทำให้ต้องถามออกไป แถมยังพยายามกลั้นอารมณ์เต็มที่ไม่ให้มันประทุขึ้นมา
ซองมินส่ายหน้า เพราะรู้ว่าร่างสูงต้องอดกลั้นเอาไว้มากขนาดไหน “ไม่เป็นไร นายทำไปเถอะ ”
ได้ยินดังนั้นก็เริ่มขยับแก่นกายเข้าออก มือข้างหนึ่งกระชับสะโพกสวยเอาไว้แน่น ส่วนอีกข้างสัมผัสกับส่วนอ่อนไหวของร่างบางแล้วรูดตามจังหวะที่รับกัน ความรุนแรงถูกเพิ่มขึ้นตามแรงอารมณ์
“ ช…ชั้นไม่ไหวแล้ว เร็ว ช่วยด้วย!!!” ซองมินเอ่ยออกมาด้วยเสียงกระเส่า อย่างไม่เขินอาย มืแกร่งบีบกระชับบั้นท้ายอันอวบอิ่ม เร่งจังหวะให้กระชั้นเข้าไปอีก มือคู่สวยจิกเกร็งกับแผ่นหลังกว้าง
“ ทนอีกนิดนะ…ผมก็จะ…”
จนในที่สุดทั้งสองร่างปลดปล่อยออกมาพร้อม ๆ กัน
ร่างสูงซบลงที่อกของซองมิน…ภายในห้องนั้นจึงได้ยินเพียงแค่เสียงหอบหายใจของคนทั้งคู่ คยูฮยอนเท้าแขนขึ้นมาเพื่อที่จะมองหน้าของซองมินให้ชัด ส่วนแขนของซองมินยังคงโอบรอบเอวของคยูฮยอนเอาไว้ไม่ปล่อย…. “ เอาไว้แบบนี้นะ ” และซองมินก็ขัดขึ้นเมื่อคยูฮยอนกำลังจะถอนกายออกมา….ร่างสูงส่งยิ้มให้แล้วพลิกตัวให้ร่างบางมานอนทับอยู่ข้างบนแทน….
“ ชั้นรักนายจัง ” ซองมินจุ๊บเข้าไปที่ปากเบา ๆ ก่อนจะหลับตาลงโดยใช้ร่างสูงเป็นที่นอน
To be con.
แหะๆ โทษทีที่ทำให้บากต้องเข้ามาอ่านในนี้อ่านะ
http://my.dek-d.com/cooolza/story/view.php?id=329035
edit @ 23 Jan 2008 14:12:27 by #:hina_CoolZa:#