เรื่องนี้เป็นอารมณ์ค้างจาก Entry ที่แล้ว

อยากระบาย เพราะใกล้บ้าแล้ววว!! (โรคคลั่งรักหน่ะ!!)

เรื่องมันเรื่มตอนตี 1 กว่าๆ ของวันที่ 19 เพื่อนเราที่อยู่เมกาโทรมาหา

ง่ะ ใครโทรมาฟระ!! คนกะลังนอน
"หวัดดีแวว"
"หืม?" ใครวะเสียงคุ้นๆ
"ปัทเอง"...ปัทไหนวะ - -" ... ซักพักเริ่มจูนได้
"ไอปัทททท!!!!" เกิดอะไรขึ้นง่ะ ปกติคุยกันทางเอ็มเอานี่หว่า
"เออ ตอนนี้อยู่หน้าคอนเดอร์" << ประโยคนี้เล่นซะตื่นเลยตู ="=
"อือ~ ห๊ะ!! อะไรนะ" ตกใจไม่คิดว่าปีนี้มันก็ไปดูอีกเพราะปีที่แล้วมันก็ดูไปแล้ว
"มันเล่นกี่โมงเมิง"
"แล้วที่ไทยกี่โมงแล้ว"
เราหยิบนาฬิกามาดู "ตีหนึ่งครึ่งว่ะแก"
"เฮ้ยโทรมากวนป่าวเนี่ย "
"ไม่ๆๆ ไม่เลย ไม่เป็นไร ไม่กวยเล๊ยย!! " << เห็นเรื่องผู้ชายเป็นไม่ได้
เงียบไปแป๊บนึง "มันเล่นประมาณเก้าโมงเช้าอ่ะแก"(เวลาเมืองไทย)
"แล้วแกไปทำเควี่ยยย อะไรตั่งแต่ตอนนี้หา!! มีคนมามั่งยัง?.."
แล้วก็คุยเรื่อยเปื่อยไปนิดหน่อย สรุปว่าเด๋วตอนเก้าโมงเช้าคอนเล่นมันจะโทรมาถ่ายทอดสด..

เก้าโมงก็แล้ว....เงียบ - -"
สิบโมงก็แล้วว....เงียบฉี่ อินี่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูทุก 5 นาที ว่ามี miss call หรือเปล่าว

แง่ง!! มันลืมกุป่าวง่า T___T

ราวสิบเอ็ดโมงกว่า เสียงกรี๊ด อันโหยหวนดังลั่น
"โทรศัพท์มาแล้ววว!!"
"อิแววอังกอร์อยู่ พวกมันเพิ่งเข้าไปข้างใน" แป่ว - -" นี่กุจะได้ยินเสียงท่านเคียวไหมเนี่ย
"ไม่ไม่โทรมาตอนมันเล่นวะ"
"เออน่าเด๋วมันก็อกมา ใจเย็นดิ"
"เมิงอ่ะ เป็นไงมั่งวะ"
"มันดี แม่งจบคอนมีมีตด้วยเมิง"
... จากนั้นก็คุยไปเรื่อยเปื่อยรอท่านๆ ออกมา

"เด๋วมันก็ออกมาน่า นั่นๆ เคียวออกมาแล้ว"ยังไม่ทันจบประโยคเสียงกรี๊ดก็ดังลั่น...ลั่นจริงๆ
แถมไอเราก็จิ้นเต็มที่ บ้าจี้ตอบไป "เออ เห็นแล้ว ??"

พอดนตรี The final ขึ้นขนลุกซู่เลย อ๊ากกกกกก!!
อารมณ์นั้นสงบสติไม่อยู่แล้ว ใครผ่านไปผ่านมาเห็นคงคิดว่าอีนี่บ้า
"เฮ้ยเมิง ได้ยินไหม "
"ได้ยินๆ " แรกๆ มันก็อู้อี้ ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง เพราะเสียงกรี๊ดที่ดังโคตรๆ (เงียบกันหน่อยเถอะพี่น้อง)=[]=
"งั้นแกฟังไปนะ เราไม่ค่อยได้ยินแกเลย"
"เออๆ"
พอขึ้นเสียงเคียวเท่านั้นแหละ .... เราอยากเป็นลม(ดีใจน่ะ ดีใจ)

หลังจบเพลง อินี่น้ำตาซึม T_____T
รักเพื่อน รักเดอร์ รักทุกคนนน โลกเป็นสีชมพู 555

แล้วใจเราก็เต้นอีกครั้งพอ Kigan ขึ้น อ๊ากกก!!!! ชอบโว้ยยยยยยยยยยยย!!!
อยากเต้น!!!!!!!!!!!!!! (กลางมหาลัยลูก ใจเย็น -"- )
เล่นได้ซักพักก็เกรงใจมัน(ค่าโทรคงแพงแระ - -")

"เมิงจะวางก่อนก็ได้นะ"....ไม่วางก็ดีค่ะเมิง 555
"เออๆ งั้นกุวางก่อนเด๋วตังหมด"
"อือ แต๊งกิ้วค่ะเมิง" ในใจ แอบเสียดาย T________T พรีสสสสสส
แล้วมันก็วางหูไป ...เศร้า ดีใจ งง ตกใจ บ้าบออะไรไม่รู้วุ่นไปหมด - -"
ด้วยความไร้สติ วิ่งไปหาคอม เข้าFB และ อัพ blog
ตามด้วยวิ่งไปร้องไห้ใส่รุ่นพี่ที่ ม แบบ ไม่อายฟ้าอายดิน(แต่ตอนนี้อายแระ..พรุ่งนี้โดนแซวแน่ -"-)

หลังคอนจบ เพื่อนเราโทรมาอีกรอบ บอกว่าคราวนี้ดาย กะแปะ ออกมาแจกลายเซนต์
ส่วนพี่เคียวไม่ออกมาตามเคย..โฮกกกกก
แถมยังไปบอกแปะอีกด้วยว่ามาจากไทย....
แปะทำหน้างงๆ ล่ามก็เลยบอกว่าเพื่อนเรามาจากประเทศไทย
อ๊ากกก ให้รู้ซะมั่งว่า FC ไทยก็มีนะ
(เพื่อนเราแอบเมาท์..ทำไมยิ่งดูยิ่งคล้ายลีโอพุฒจังวะ)


ส่วนพี่ดายยย~~~~ ยิ้มน่าร๊ากกกกกกกกกกกกกเหมือนเคย เอาซะนึกภาพออกเลย
สงสัยป่านนี้แม่งละเมอถึงท่านดายจนตายไปแล้วมั๊ง
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ไม่ไหวแล้ว ตามไปแคลิฟอร์เนีย เลยดีไหม!!